یکی از اساتید فلسفه گفته بود "سلام بر خورشید" یکی از کتاب های مورد علاقه اوست. به نظرم دلیل اینکه مخملباف این داستان را تبدیل به فیلم نکرده این است که خود کتاب فی نفسه و بالذات کامل است. اگر فیلم می شد خراب می شد. داستان درباره دختری به نام خورشید است که طی سفر به حج به اتفاق نامزد و پدرش اسیر راهزنان می شود و دست به دست بین افرادی فاسد از طبقات مختلف جامعه می چرخد. در ظاهر خداوند او را فراموش کرده ولی در عین حال لحظه به لحظه با اوست. نکته جالب توجه، طبع ادبی مخملباف است که کم نظیر است و در واکاوی آن می توان رد پای یک دوره تاریخی را مشاهده کرد. یعنی روح زمانه ای که این شخصیت را در خود پرورش داده، چنین شکوفایی و رأفتی را ایجاب می کرده. بیضایی و حتی کیمیایی هم از این قاعده مستثنی نیستند.

کاتب: من از جنگ های نرفته، افتخار شکست بسیار دارم.