بله همه به هم ضربه می زنند چون همه دارای ایگو هستند. اما این همه ماجرا نیست. بعضیا اصرار دارند که چشم ها رو بشورند و جور دیگه ای به مسئله نگاه کنند.(عارف مسلکان) بیایید نظر این جماعت را کمی واکاوی کنیم. یک بینش عارفانه میگه فراسوی این سایه ای که ما اسمشو زندگی گذاشتیم سطح دیگه از زندگی وجود داره. در واقع ما سایه های یک اتفاق مهم تریم. ما چون در دنیای سایه ها به سر می بریم همه چیز رو سیاه می بینیم در صورتی که این سیاهی باطنی رنگارنگ در بعدی بالاتر داره.

ضرباتی که نزدیکان به ما وارد می کنند در سطح سایه ها، سیاه و دردآوره ولی در سطح بالاتر (سطح صاحب اصلی سایه) می تونه جلوه ای دیگه داشته باشه؛ اونجا همه تلاش می کنند که تو از یه نردبون بری بالا یا همه با ما آهنگری می کنند؛ ضرب می زنند که شکل بگیریم. تو اینو متوجه نمیشی چون در سطح پایین تری از وجود هستی. شاید در سطح بالاتر، خوشحال باشی ولی در دنیای سایه ها که همزمان با دنیای دیگه است رنج بکشی! (اینکه عرفا هیچوقت رنج نمی کشند دلیلش اینه که از دنیای سایه ها بیرون اومدند و حکمت یا صورت حقیقی پدیده‌ها رو ادراک می‌کنند) خود کسی که رنج رو به تو تحمیل می کنه هم اینو متوجه نمیشه که داره به تو لطف می کنه. و باز هیچکدوم از ما متوجه نمیشیم که همه مون یکی هستیم و داریم با خودمون بازی می کنیم.