نیایش های زرتشت
«نیایش روزی»
گردآوری جواد رحیمی
روزی دهنده ی توانای نیرومند ازلی!
از این که مرا روزی داده ای و خوراکم را فراهم نموده ای تو را می ستایم، باشد که کامیاب گردم.
«نیایش پاکی»
هر چیز پاک و سود بخش را می ستاییم!
از این که روح و جسم مرا به پاکی رسانیده ای تو را می ستایم، باشد که شادکام گردم.
«نیایش ثروت»
سروش نیک و اَشی گنجور، باید هماره در این جا کوشا باشند!
از این که مرا ثروت و روزی بخشیده ای تو را می ستایم، باشد که بالنده گردم.
«نیایش دانش»
خرد از همه چیز آگاه را می ستاییم!
از این که مرا بینش داده ای تا اندیشه ام سرشار از دانش گردد تو را می ستایم، باشد که فزاینده گردم.
«نیایش پَتِت»
سروش پارسا، رد بزرگوار را می ستاییم!
من از همه گناهان پشیمانم و پتت می کنم. من از هرگونه اندیشه بد و گفتار بد و کردار بد که در جهان اندیشیده و گفته و کرده ام یا از من سرزده یا در ژرفای نهاد من بوده است اندوهگین و پشیمانم، باشد که رستگار گردم.
«نیایش آمرزش»
نیوشائی و آمرزش را می ستاییم!
فروشی همه اشونان را می ستاییم، اشونان و روشنائی همه گونه آسایش بخش را می ستاییم، بهترین راه به سوی بهترین بهشت و کامروائی جاودانه اشون را می ستاییم، باشد که که چنان پیش آید، چنان که آرزومندم.
«هُرمَزد خدای، بزرگی و فّر بیفزایاد»
(بر توست که این پیروزمندترین و چاره بخش ترین باژ را از بر بخوانی)
- اینک این همه را پیشکش می کنیم، افزایش این خانمان را، پاداش این خانمان را، بالیدن این خانمان را، رهایی این خانمان را از تنگنای نیاز، چیرگی این خانمان ر بر ستیزه، ستوران و مردمانی اشونی را که از این پیش زاده شده اند، و یا از این پس زاده خواهند شد، آنان را که از این خانمان بودند و آنان را که از این خانمان باشند و خود را که از این خانمانیم و سوشیانتهای کشور را.
- به نام یزدان می ستایم و به یاری می خوانم دادار هرمزد رایومند فرّه مند از همه چیز آگاه، کردگار جهان، خداوندان خداوند، شهریاران شهریار، آفریدگار نگاهدار آفریدگان، روزی دهنده توانای نیرومند ازلی، بخشاینده بخشایشگر مهربان،پروردگار دانا و توانا و پاک،شهریار دادگر نیستی ناپذیر را.
- اشه بهترین نیکی و مایه بهروزی است ، بهروزی از آن کسی است که درست کردار و خواستار بهترین اشه است.
- ای اهوره مزدای اشون! نزد تو خستوییم بدین کیش، خستوییم که مزداپرست، زرتشتی، دشمن دیوان، پیرو دین اهورائی هستیم.
- شهریار مینوئی نیک تو شایان ترین بخشش آرمانی در پرتو اشه، از آن کسی شود که با شور دل، بهترین کردارها را به جا می آورد.
- درست کرداران آذرنژاد و سراسر آفرینش اشه را می ستاییم.
- ای مزدا! بدان هنگام که دُروَند آزردن مرا کمر می بندد، جز آذر و منش نیک تو که اشه از کردارشان کارآمد می شود چه کسی مرا پناه خواهد بخشید.
- دوستی را به پاکی روان، پاک باش و دیر زی، کامروایی جاودانه را می ستاییم.
- درود بر سراسر آفرینش اشه که بود و هست و خواهد بود.
- ای هرمزد خدای افزودنی بخش مردمان، بشود که دین مزدا پرستی مرا آگاهی و استواری بخشد، من باید به سرای دیگر، جهان پسین بروم.
- فرّ اهورائی را می ستاییم، فرمان ایزدی نیک ورزیده را می ستاییم، هر چیز پاک و سودبخش را می ستاییم.
هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آی...