گاهی با تغییر ایلخان خللی در مناصب روحانیون ایجاد می شد اما این دوره ها کوتاه بود. ارغون با خشونت هر چه تمام تر به سیاست اسلامگرایی مجدد خاتمه داد و اداره امور را به مسیحیان و امور مالی را به یهودیان سپرد. سعدالدوله یهودی از سال 666 تا 669 ه.ق وزیر مالیه بود.[1] این شخص سمت های حکومتی بالا را در اطراف و اکناف سرزمین اسلامی به خویشاوندان یهودی خود واگذار کرد.[2] دوره سلطنت ارغون خان را باید دوره انزوای علمای اسلام دانست چراکه مجدداً شمنی گری و یهودی گری رونق می گیرد. اما این دوره به دلیل تضادی که با جو حاکم بر جغرافیای دوران دارد دوامی نمی آورد. [3]

 

[1] ‏رو، ژان پل، ایران و ایرانیان-تاریخ ایران از آغاز تا امروز، ترجمه‌ی محمود بهفروزی (تهران، جامی، ۱۳۹۳)، 332.

[2] ‏بیانی، دین و دولت در ایران عهد مغول، 2:423.

[3] ‏عباسی، جواد، «امرای مغول و اسلام گرایی در دوره ایلخانان»، پژوهشنامه علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی، ش. 38 (۱۳۸۲)، 92.